moeder van een zoon die coke gebruikt

zoetje

Newbie
Hallo,nu weet ik het dat mijn zoon coke gebruikt.
Hij laat alles maar begaan(schulden en papierenberg)
ij houd zich aan niets ,liegt en bedriegt,als moeder tracht ik hem te begrijpen,hij leeft ok op grote voet ,hij geeft per week 250euros of meer uit.Nu dealt hij want hij zit zonder werk.Hij vertoont al lich.verschijnselen:hoge bloeddruk,bloed ophoesten,zeuwen hebben .....Als ik hier zo leest dat dit jaren kan duren wordt ik toch wanhopig.Zijn er hier jongeren die tijdens hun verslaving aan hun moeder dachten?
 
is een afkickcentrum met hem bespreken misschien een idee? een chronisch cocaine gebruiker stopt daar uit zichzelf meestal niet zomaar mee.
 
Zeker dacht ik wel aan mijn ouders als ik weer eens een deur in elkaar trapte als ze mij weer een spiegel voor hielden.
Of als de politie mij thuis bracht als ik de weg flink kwijt was.
Als je een middel gebruikt ben je op dat moment een ego tripper het kan je niks schelen of je moeder daar staat te huilen.
Maar als je niet onder invloed was dan zag ik het best hoor wat ik aan richte en dan huilde ik net zo met haar mee en van alles beloven wat ik op dat moment ook echt meende.....tja paar potjes bier een paar valium 10 mg lekker blowtje en ach mens zo erg is het niet.
Een verslaafde moet zelf in zien wat hij doet en hij moet zelf hulp aan vaarden heeft bij mij toen bijna 5 jaar geduurd voor dat ik het toe gaf.
Maar zeker dacht ik wel aan mijn moeder....klinkt lullig maar het middel was toen sterker :oops:
praten blijven praten zorgen dat hij het in ziet coke is een hard middel en hij zal hier zeker hulp bij nodig hebben van verslavingszorg en van u.
Maar voor de moeder houd de hulp een keer op omdat ze het niet snappen en het is ook niet te snappen, probeer er voor hem te zijn en ga zelf eens een keer met een arts of verslavingszorg praten wat u kunt doen.
sterkte
 
PipstothePoX zei:
is een afkickcentrum met hem bespreken misschien een idee? een chronisch cocaine gebruiker stopt daar uit zichzelf meestal niet zomaar mee.

dikke kans dat hij dan zijn cokeverslaving ontkent niet naar een afkickkliniek wil
 
Geef hem geen geld, en blijf praten. Met keihard er tegenin gaan bereik je weinig, alleen maar meer afstand. Help hem om te stoppen. Elke vorm van dwang zie je als een vorm van agressie, en daar wordt weer tegenin gegaan.

Coke zorgt er voor dat je zo'n enorm bord voor de kop krijgt, dat al zou de hele wereld zeggen dat het "nee" is, als je er op het moment van overtuigd bent dat het "ja"is dan is het "ja"

Het is zwaar, alsof het emoties onderdrukt, als t uitwerkt, dan begint alles ineens weer op je af te komen, en wil je niets anders meer dan een nieuwe portie, die er voor zorgt dat je je weer "geweldig" voelt.

Op het moment dan is de "ego" zo groot, dat niets kan vertellen wat nu verkeerd is. Ik heb me eens laten oppakken door de politie, drie maand de cel in, onder begeleiding daar afgekickt. Ik was er zelf ineens flauw van. Een helder momentje, t duurde maar een paar minuten.

Pas toen ik een maand zonder zat, begon het "echte" besef weer naar boven te komen. dat ik verkeerd bezig was. Het is moeilijk, het is zwaar. De hele wereld lijkt ineens te exploderen, en je voelt je nietig niets meer dan een hoopje ellende. Om dan niet naar de coke te grijpen is moeilijk. De oplossing van de problemen is dan het probleem zelf, en geen oplossing.

Sterkte ermee, het is niet gemakkelijk, maar geef niet op, achteraf krijg je waardering.
 
Ikzelf heb eigenlijk een zelfde verhaal alleen met wiet en half jaartje met coke,
zo'n 3 jaar niet gezien wat ik fout deed of wat ik mijn ouders en broer aandeed.
Het besef komt er pas als je het zelf wilt zien, dwang of verplichtingen opgelegd door anderen accepteerde ik nooit. Luisterde alleen naar dat stemmetje van verlossing :love: , en de rest kwam niet door ik leefde omringd door dikke mist gecreëerd door m'n eigen hoofd.
Buikpijn en idiote spierpijn van de schuld die ik voelde richting m'n ouders negeerde ik zelfs door nog meer te nemen van wat er in de buurt was.
Maar wanneer ik zag dat m'n moeder niet meer kon rondkomen doordat ik zo veel geld had gejat, en ik vrolijk m'n lijntje naar binnen snoof. Dat ging me te ver, ik heb eerst mezelf van kant proberen te maken maar dat lukte helaas (of gelukkig) niet, toen in een rush van een gram coke de dealer van me die tevens aan jongetjes van 12/13 verkocht, beroofd en heb 't geld in m'n moeders portomonee geduwd en ben daarna voor 2 maanden vrijwillig opgesloten in een afkick kliniek.
M'n besef kwam wat laat, maar uiteindelijk is 't wel goed gekomen bij me, en is die dealer opgepakt alleen vraag ik me af of hij nog boos zou zijn maar dan beam ik wel flowerpower op 'm af :D

Maar wat ik bedoel is dat het besef alleen komt wanneer je zelf de waarheid wilt zien.
 
zoetje zei:
Zijn er hier jongeren die tijdens hun verslaving aan hun moeder dachten?

Apparte laatste vraag. Ik dacht van nu komt hoe kan ik hem helpen, hoe kan ik hem laten afkicken, of iets in die richting. Maar je vraag heeft me even "na laten denken". Ik ben zelf namelijk verslaafd geweest aan coke en heb een hele goede band met mijn moeder.

Eraan gedacht zeker vaak, maar niet perse in het verband waar jij het over hebt. Mijn ouders die wisten wel dat ik zo nu en dan coke snoof toendertijd, maar die wisten niet dat ik eraan verslaafd was. Daartegen had / heb ik ook geen schulden, deed ik gewoon al mijn verplichtingen (school, sport, etc...) dus misschien dat dat wel mee heeft gespeeld.

Maar ik moet zeggen dat mijn uiteindelijke besluit om te stoppen niets met mijn ouders te maken had...
 
ik las er de vorrige keer overheen, maar ik vind bloed ophoesten niet echt een licht verschijnsel, ik zou meteen naar dokter vertrekken mocht mij dat overkomen
 
ik gebruikte mn moeder als melkkoe .. en dat arme mens dacht dat het allemaal haar schuld was en uit schuldgevoel en om me dan tenminste een beetje blij te maken gaf ze me elke cent die ik dr vroeg ... die ik elke dag meerdere keren trouw bij mijn vriend de drugsdealer in ging leveren ...

uit liefde hebben ze meer schade gedaan dan als ze me uit haat alles geweigerd zouden hebben wat ik nodig had ... moet je nagaan wat mensen zichzelf aan doen in naam van drugs .. uiteindelijk boeit het je nix wat mensen je geven of niet, het gaat je om de kick .. zeker als je aan de coke zit ... 250 euro per week vind ik met die verschijnselen die ik las eigenlijk nogal weinig en eerlijk gezegd denk ik dus ook dat mams daar gewoon niet zoveel zicht op heeft en dat dat getal minimaal verdubbeld kan worden .... hoe hij aan dat geld komt ? you do the math :)


hem opeens dingen gaan ontzeggen kan voor aversie zorgen en ik denk eigenlijk dat je juist nu zn vriend wil blijven .. alstie zich nog meer af gaat zetten kunnen er nog veel meer echt onherroepelijke dingen gebeuren .. dingen waar iemand wijzer van wordt ...

probleem is dat zelfs je vrienden niet met alles weg mogen komen .. als hij zelf nog niet aangeeft te willen stoppen kun je hem tegenwerken door minder te geven, maar van ene op andere moment nix zorgt er alleen maar voor dat hij andere manieren gaat zoeken ...

Dat is natuurlijk geen oplossing ... zoals ik het zie is die jongen langzaam dood aan het gaan .. niet omdat jij als moeder gefaald hebt .. maar omdat hij zo stom is elke dag aan een kort pijpje hete coke lucht naar binnen te zuigen en dan steeds kwijlend rond te hangen tottie de volgende neemt, net zo lang tot zn geld op is en dan wat hetgeen hij kon lenen op is ... elke avond dat je hem niet ziet doet hij dit ... geloof me hou hem de hele dag in de gaten en verlies hem tien minuten uit het oog ... dan zal hij ervoor zorgen dattie zn ding heeft .. echt in tien minuten heeft hij zn ding in zn zak zitten ..
het klinkt crux maar het is echt gemeengoed bij elke cokehead hoor en alstie dan op bed ligt of op de wc zit dan is het raak ,.,,,, het is kut om dit te moeten lezen van je kind, maar zo gaat het .... en je kunt er geen ruk aan doen ...

sorry mams maar dat is nu eenmaal de keiharde waarheid voor bijna alle coke verslaafden ...

Er zijn uitzonderingen .. alleen jijzelf kan beslissen of jouw zoon een uitzondering kan zijn. Ik kon er eentje worden nadat ik tot drie keer toe de fout inging .. alleen maar omdat mn ouders bleven doen wat ze altijd deden ..hetzelfde wat me in eerste instantie heel makkelijk heel veel drugs liet consumeren (afgezien van mn eigen zieke geest natuurlijk ;)) heeft me later heel veel geholpen tijdens cold turkey afkicken en nog later gewoon het besef van al die hulp die ik zo maar voor granted aannam. ze bleven me dus alles geven wat ik wilde, met als uitzondering dat zij na de eerste keer terugvallen aan de drugs gingen beslissen wat ik wilde ;) Dat was wat minder maar ik wist ook wel dat dat toen tijdelijk de enige manier voor mij was om mn leven te kunnen hervinden ...

Voor mij is de eerste keer afkicken gekomen na een keer tien minuten een helder moment toen ik geen drugs kon krijgen en nog net niet ziek was van de ontwenning .. dat ziek zijn kwam wel tijdens de cold turkey weken bij alweer .. die ouders ;) twee uur later dus spijt als haren op mn hoofd ... ik vraag me af hoeveel van die tien minuutjes jouw zoon al gehad heeft ... ik had er heel wat nodig voor het een keer teveel was en ik 'brak' bij mn ouders van hlopppppppp

Hij moet het zelf willen, zelf aangeven, en zelf het hardste werken ... dan nog wordt er een schier onmogelijke taak verwacht van je als ouder ... dat is niet op te brengen voor veel mensen ivm eigen dingen, werk, prive etc ... en daarom zijn er bergen hulpverleners ... die allemaal wachten tot hijzelf komt ...

hoe kun je hem dus zo gek krijgen zou je je bijna af gaan vragen ... was het maar zo makkelijk, maar ik hoop het van ganser harte voor jullie dat je een manier vind om hem zo gek te krijgen :)

sterkte
 
Ik wil dingen niet erger maken en coke niet met heroïne vergelijken, maar als iemand de film 'Basketball Diaries' heeft gezien, dan weet je wat je de mensen in je directe omgeving aandoet met je verslaving.
 
ik zou voor jezelf eerst goede hulp zoeken, want zijn verslaving sloopt de ouder.
je kan hem niet helpen als je niet hebt geleerd hoe je met je verslaafden moet omgaan.

mijn moeder is geeindigt als een lopend kasplantje een melkkoe op de benzos.

dus aan de moeder:


BESCHERM EERST JEZELF, JE OMGEVING EN ZOEK PROFESSIONELE HULP ZIJ KUNNEN JE BEGELEIDEN IN HET VERLOOP VAN JE VERSLAAFDE ZOON.

Bonie
 
^Wat hij zegt klopt, als je nou sowiso eerst voor jezelf hulp zoekt zit dat in ieder geval goed. Misschien dat als je het je zoon verteld dat het kwartje valt. Als mijn moeder hulp zou gaan zoeken omdat ik verslaafd was zou ik toch wel even opkijken denk ik.
 
Spor zei:
^Wat hij zegt klopt, als je nou sowiso eerst voor jezelf hulp zoekt zit dat in ieder geval goed. Misschien dat als je het je zoon verteld dat het kwartje valt. Als mijn moeder hulp zou gaan zoeken omdat ik verslaafd was zou ik toch wel even opkijken denk ik.
 
Terug
Bovenaan